Ondanks dat het nog heel warm kan zijn, is het is over het algemeen kouder aan het worden in Livingstone. Zelfs voor muzungu's. Op straat zag je sowieso soms al afrikanen lopen met lange mouwen/warme truien en mutsen op ("It's cold today"). (Ook zie je hier een hoop afrikanen op straat die grote voorwerpen op hun hoofd dragen, ik noem bijv een bed of een bank en afrikanen die hun fiets propvol geladen hebben met kisten. Maar dat even tussendoor). Deze week heb ikzelf dus voor het eerst een shirt met lange mouwen gedragen overdag en hebben we er s avonds elke keer een deken bij gepakt bij het kaarten.

Afgelopen weken:

* heb ik voor het laatst mijn visum verlengd
* zijn de kinderen met me teruggelopen naar het vrijwilligershuis. Daar hebben we limonade gedronken en snoepjes gegeten, lekker languit in de kussens gelegen en met de taxi teruggegaan
* lieten de kinderen me fruit proeven wat op een mandarijn lijkt, maar 'nut' heet en wat heel zuur is
* heb ik bij de kinderen 'geslapen'. Helaas had ik heel weinig ruimte. Net een randje tussen het bed en de muur en elke keer als ik probeerde haar licht de andere kant op te duwen kwam ze alleen maar dichterbij.
* ben ik even de kerk ingeweest om een indruk te krijgen
* heb ik disneyfilms gekeken en een slechte (niet kinder-) afrikaanse film
* heb ik op het nippertje nog een nieuwe kamergenote gekregen
* hebben we heel veel gezellig gekaart
* zijn we uit eten geweest
* hebben we geverfd met de kinderen* zijn we naar de golfbaan geweest waar er verschillende optredens waren
* heb ik bezems gekocht voor het weeshuis. Ze hadden hele korte bezems waar hun rug niet blij van kan worden. Hopelijk zijn ze er hier wel blij mee en gaan ze ze gebruiken want bij het vorige weeshuis hebben we ze nooit meer teruggezien.

* zijn we (weer) wat wezen drinken bij Livingstone backpackers en uitgeweest in de Fezbar

En toen kwam het afscheid steeds dichterbij. Vrijdag moest ik afscheid nemen van de kinderen.Ik heb wat afscheidscadeautjes aan de kinderen en de mamma's gegeven.

We hebben met ballonnen overgegooid en ze hebben mijn haar nog even mooi gemaakt. Het afscheid was best moeilijk. Een van de kinderen huilde zelf ook, dus dat was helemaal wel even slikken. En het 'don't cry teacher' hielp op dat moment ook even niet. Ga ze wel erg missen allemaal.

's Middags hebben we met de vrijwilligers in het park gezeten
met wat lekkers. Vrijdagavond zijn we naar de fezbar gegaan. Zaterdag was een relaxdag. We zijn nog wel naar de stad gelopen en hebben daar
een ijsje gegeten maar verder weinig uitgevoerd. Zondag zijn we gaan raften. Heel gaaf, maar wel spannend. Dat begon al bij de
afdaling om naar beneden te lopen. We moesten heel steil via houten takken waar en soort trap van was gemaakt naar beneden.
Doodeng! Gelukkig mocht ik het handje van een van de mannen vasthouden en ben ik wonder boven wonder heelhuids beneden gekomen.
Maar wel met knikkende knieen. Het raften zelf was heel leuk, hele mooie omgeving ook. Dat kon ik zelf zonder bril nog zien.
Halverwege sloeg de boot om en plonsden we met zn allen in het water. Op dat moment wel even benauwend, maar een gave ervaring als ik er nu op terugkijk.
Zondagavond zijn we naar de fezbar gegaan om mijn tijd dansend af te sluiten. Om half 2 vertrek ik vanuit Livingstone na hier een hele toffe tijd gehad te hebben en met een beetje mazzel ben ik dan morgenochtend weer thuis :)